در معامله قره باغ ، به همان تعداد س questionsال پاسخ

توافق صلح بین ارمنستان و آذربایجان خونریزی را متوقف کرده و از یک فاجعه انسانی پیش رو جلوگیری کرده است. مفاد گسترده آن در مورد تغییر در کنترل سرزمین ، حضور صلحبان صلح روسیه و مسیرهای جدید حمل و نقل نویدبخش تغییر شکل اساسی نظم سیاسی قفقاز جنوبی است.

اما س questionsالات زیادی در مورد توافق با میانجیگری روسیه باقی مانده است و چندین دام بالقوه وجود دارد که می تواند اجرای آن را پیچیده کرده و چشم انداز صلح واقعی بین دو طرف را خراب کند. در اینجا برخی از مواردی که از زمان اعلام این معامله در 10 نوامبر پدید آمده است ، هستند.

وضعیت

رسانه های اجتماعی آذربایجان اکنون مملو از الگوهای رفتاری است و از این بابت ابراز می کنند که “صفر درصد کشور من توسط ارمنستان اشغال شده است.” این نمایشنامه با الگوهای رفتاری پیشین و شکایت مند است که از 20 درصد آذربایجان توسط ارمنستان اشغال شده است. (رقم واقعی نزدیک به 14 درصد بود ، اما این را کنار بگذارید)

هرچند کاملاً درست نیست: حداقل در کوتاه مدت ، ارامنه کنترل مناطقی از قره باغ را که قبل از امضای توافق نامه توسط نیروهای آذربایجانی به طور نظامی پس گرفته نشده بود ، از جمله پایتخت منطقه استپاناکرت ، حفظ می کنند. در این توافق نامه حتی به موضوع وضعیت آن مناطق و چگونگی تصمیم گیری اشاره نشده است. آیا آنها تحت کنترل ارمنستان خواهند ماند؟ آیا وضعیت آنها با همه پرسی مشخص خواهد شد؟ آیا آنها نیز به کنترل آذربایجان خواهند رسید؟ در توافق حتی به آن اشاره نشده است.

با این حال ، الهام علی اف ، رئیس جمهوری آذربایجان پس از اعلام توافق ابراز خوشحالی کرد: «وضعیت چه شد؟ وضعیت به جهنم رفته است. هیچ وضعیت. و هیچ وضعیتی وجود نخواهد داشت. تا زمانی که من رئیس جمهور هستم این اتفاق نخواهد افتاد. ” این نشان می دهد که او نه تنها اجازه می دهد که آنها به مدت طولانی تحت کنترل ارمنستان باقی بمانند ، بلکه حتی خودمختاری تحت کنترل آذربایجان را نیز پیش بینی نمی کند.

اما نینا کاسپرسون ، یک محقق درگیری ، گفت که به نظر می رسد این توافق نامه به نوعی وضعیت خودمختار در آذربایجان اجازه می دهد. او گفت: “با این وجود خودمختاری به اشکال مختلف وجود دارد.” گفت در توییتر. “این استقلال چقدر گسترده خواهد بود ، و تضمین می کند که تضعیف و لغو نخواهد شد؟”

بوقلمون

متن توافقنامه اصلاً به ترکیه اشاره ای نکرده است ، این یک حذف قابل توجه با توجه به نقش بزرگی که آنکارا در حمایت از آذربایجان در طول جنگ بازی کرد و برخی صحبت های ولادیمیر پوتین رئیس جمهور روسیه مبنی بر اینکه ترکیه می تواند در یک قطعنامه نهایی نقش داشته باشد.

هرچند از زمان اعلام این معامله ، گزارش های مبهم و متعددی درباره احتمال حضور نیروهای ارتش ترکیه گزارش شده است. الهام علی اف ، رئیس جمهوری آذربایجان اندکی پس از امضای توافق گفت که “ارتش ترکیه کار خواهد کرد” در یک مرکز صلح که در این توافق نامه ذکر شده است. خبرگزاری روسی اینترفاکس به نقل از منابع دیپلماتیک گمنام گزارش داد که وزارتخانه های دفاع روسیه و ترکیه توافق نامه ای را برای ایجاد “مرکز مشترک نظارت بر آتش بس” در قره باغ امضا کردند.

سخنگوی پوتین ، دیمیتری پسکوف بعدا به اینترفکس گفت که این مرکز “در خاک آذربایجان خواهد بود ، در قره باغ نخواهد بود و این در مورد یک مرکز نظارت است” نه صلحبانان. اما رجب طیب اردوغان رئیس جمهور ترکیه در 11 نوامبر اعلام كرد كه “تركیه به نیروهای صلح در [Karabakh] منطقه برای نظارت بر اجرای معامله با روسیه. ” اردوغان گفت که مرکز مورد نظر در “سرزمین های آذربایجان آزاد شده از اشغال ارمنستان” خواهد بود.

آوارگان

این توافق نامه تصریح می کند که “آوارگان و پناهندگان داخلی باید تحت نظارت دفتر کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان به خاک قره باغ و مناطق اطراف آن برگردند.” اما آیا این به معنای بازگشت فقط آذربایجانی ها به سرزمین تحت کنترل آذربایجان و بازگشت ارمنی ها به سرزمین تحت کنترل ارمنستان است؟ یا آیا دو طرف در نظر دارند که اجازه دهند غیرنظامیان آواره از جامعه دیگر به مناطق مربوطه خود بازگردند؟

گروه بحران بین المللی خاطرنشان می کند: “[T]در اینجا ممکن است ادعاهای مالکیت بین آنها رقابت کند [Armenians] و بازگشت آذربایجانی ها و با توجه به سطح بالایی از ضددردی بین مردم ، که با وحشیگری هفته های اخیر تقویت شده است. ICG همچنین متذکر شد که کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد ، علی رغم ذکر در متن توافق نامه ، با وی مشورت نشده است.

مرزها

اگر سرزمینی که اکنون ارمنستان کنترل می کند تحت کنترل آنها باقی بماند ، این یک مسئله است. مرز فعلی بین دو طرف بین شوشا و استپاناکرت جریان دارد. فاصله اینها فقط حدود ده کیلومتر است و استپاناکرت تحت کنترل ارمنستان مستقیماً در سراشیبی از شوشای تحت کنترل آذربایجان قرار دارد. استپاناکرت در این وضعیت همیشه از نظر نظامی آسیب پذیر خواهد بود و جمعیت ارمنی آن هرگز با سربار بالای سربازان آذربایجانی احساس امنیت کامل نخواهند کرد.

تا زمانی که نیروهای حافظ صلح روسی برای جدا کردن دو طرف وجود داشته باشند ، هیچ یک از این موارد نباید مسئله امنیتی مهمی باشد. اما هیچ یک از طرفین از حضور طولانی مدت نیروهای روسی که شهرت زیادی در منطقه دارند به دلیل استقبال بیش از حد خود و فعالیت در دستور کار خود هیجان زده نیستند. در حال حاضر ، حضور آنها حیاتی است (و لازم به تأکید است ، به نظر نمی رسد هیچ کس دیگری علاقه مند به انجام آن باشد). اما یا آنها برای همیشه می مانند ، یا ارامنه و آذربایجانی ها باید این مسئله را حل کنند.

دالان نخجوان

این یکی احتمالاً در جاده های دورتر قرار دارد ، اما به نظر می رسد مملو از عوارض بالقوه باشد. این توافق نامه تصریح می کند که “ارمنستان امنیت ارتباطات حمل و نقل را تضمین می کند … [for] جابجایی بدون مانع شهروندان ، وسایل نقلیه و محموله ها به هر دو جهت ”بین سرزمین اصلی آذربایجان و محل حفر نخجوان ، که توسط مناطق وسیعی از جنوب ارمنستان جدا شده است.

این ادامه می دهد: «كنترل حمل و نقل توسط سرویس مرزی سرویس امنیت فدرال روسیه اعمال می شود. با توافق طرفین ، ساخت ارتباطات حمل و نقل جدیدی که جمهوری خودمختار نخجوان و مناطق غربی آذربایجان را متصل می کند فراهم می شود. “

بنابراین این چگونه اجرا می شود؟ آیا جاده مخصوص فقط برای آذربایجانی ها وجود دارد؟ آیا این کشور همچنان سرزمین ارمنستان یا آذربایجانی یا تحت نوعی رژیم اداری بین المللی خواهد بود؟ چگونه ارمنی ها و ایرانی ها می توانند از آنجا به کشورهای یکدیگر عبور کنند؟ حتی وقتی این مسائل حل شد ، تصور چیزهای ساده مانند چاله های موجود در جاده که منجر به حوادث بین المللی در فضای بی اعتمادی می شود که مطمئناً برای مدت طولانی ادامه خواهد داشت ، کار خیلی سختی نیست.

همه اینها باید بین دو طرف که عملاً به طرف دیگر اعتماد ندارند و یک جامعه بین المللی که – به استثنای روسیه – اساساً کنار رفته و به دلیل مشکلات دیگر حواسشان را جمع کرده ، مدیریت شود. این یک روند دشوار خواهد بود.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>