در ارمنستان و آذربایجان ، خانواده های مفقود شده در عمل به فیس بوک مراجعه می کنند

سولادین یوسیفوف بیش از یک ماه است که از پسرش علی چیزی نشنیده است. این جوان 23 ساله از نخجوان ستوان نیروهای مسلح آذربایجان بود و در آخرین جنگ خانواده اش از وی در منطقه فوزولی در حال جنگ بود.

بنابراین در 18 نوامبر ، یوسیفوف وارد فیس بوک شد و عکس علی را منتشر کرد. “این پسرمه. من به عنوان پدر از شما می پرسم ، از 3 اکتبر هیچ خبری از او ندارم ، “او نوشت. “اگر کسی افرادی را در خط مقدم جبهه می شناسد ، یا با بیمارستان ارتباط دارد ، من از مردم آذربایجان به عنوان پدر درخواست می کنم ، اگر خبری دارید لطفا با من تماس بگیرید.”

یوسیفوف و سایر اعضای خانواده نیز به تنهایی در حال جستجو بوده اند – “هیچ بیمارستانی وجود ندارد که من بررسی نکرده باشم” – اما هنوز علی را پیدا نکرده ام. وی به Eurasianet گفت: “ما مملو از اشک می خوریم و می نوشیم.” “او تنها پسر من بود.”

در آن طرف خط مقدم هراچیا گابریلیان ، یک سرباز وظیفه 18 ساله از هادروت ، در قره باغ ، آخرین بار از 14 اکتبر ، هنگامی که در جبرائیل بود ، شنیده شد. پس از یک ماه بدون هیچ خبری ، خانواده وی نیز به رسانه های اجتماعی روی آوردند و در 14 نوامبر عکسی را منتشر کردند. “خواهش می کنم ، حتی اگر فکر نمی کنی اتفاقی بیفتد” ، پسر عمویش ، سید گابریلیان ، نوشت در فیسبوک. “حتی اگر ناچیزترین خبرها را دارید ، لطفاً تماس بگیرید.”

خانواده گابریلیان نیز امور را به دست خود گرفته اند و خود به قره باغ رفته اند تا به دنبال هرگونه سرنخ باشند. آنها گمان می كنند كه هراچیا به اسیر گرفته شده است زیرا آخرین تماسی كه با آنها گرفته شده از طریق تلفن یكی از سربازان دیگر وی است كه اسیر شده است ، همچنین دو سرباز دیگر كه از تلفن آن سرباز به خانه تماس گرفته اند. آرتاشس گابریلیان ، برادر سرباز مفقود شده ، به Eurasianet گفت: “ما تا زمانی که او را پیدا نکنیم ، هیچ سنگی را پشت سر نخواهیم گذاشت.”

سه هفته پس از پایان جنگ بین ارمنستان و آذربایجان ، صدها سرباز ناشناخته همچنان ناپدید شده اند ، خانواده های آنها در تاریکی از مرگ یا زندانی بودن یا سرنوشت دیگری رنج می برند. در هر دو کشور ، خانواده های گمشده با تلاش های رسمی صبر خود را از دست می دهند و به روش های مردمی تری مانند شبکه های اجتماعی روی می آورند.

ده ها پست مانند خانواده گابریلیان در فیس بوک ارمنستان وجود دارد. در آذربایجان ، تعدادی از گروه های فیس بوک با نام هایی مانند “من به دنبال یک سرباز ، قره باغ” و “گمشده ، در حال جستجو” هستم.

در ارمنستان بارها و بارها اعتراض هایی از سوی بستگان صورت گرفته و خواستار پاسخ از مقامات شده اند. در تاریخ 29 نوامبر ، بیش از 1000 ارمنی از طریق ایروان راهپیمایی کرد. هفته قبل جمعیت خشمگین در مقابل مقر وزارت دفاع جمع شدند. رئیس کمیته مفقودین و اسیران وزارتخانه ، سرهنگ ویتالی واسکانیان ، برای خطاب به گروه بیرون رفت اما فریاد او بلند شد. “درست مثل یک توپ فوتبال ، ما از وزارت دفاع ، به صلیب سرخ ، به سردخانه اعزام می شویم ،” یک زن فریاد زد. تظاهرات دیگر سفارتهای ایروان در ایالات متحده ، روسیه و فرانسه را هدف قرار داده است تا آنها را مجبور به فشار دادن طرفین برای تسریع روند کار کند.

نخست وزیر نیکول پاشینیان گفته است که دولت در اسرع وقت برای یافتن مفقودان در عمل تلاش می کند و معترضان را مسئول ایجاد بی ثباتی می داند. وی در 29 نوامبر گفت: “مهمترین مسئله در حال حاضر اسیران ، مفقودان و افرادی است كه ممكن است مخفی شوند ، كه باید خیلی سریع حل شود.” پخش زنده فیس بوک. “اما بیایید از طرف دیگر به این موضوع نگاه کنیم [Azerbaijan’s] چشم انداز. او می بیند که تاخیرهای مربوط به این موضوع باعث می شود تا درگیری ها در داخل ارمنستان حتی برای شروع درگیری ها در داخل کشور عمیق تر شود. “

در آذربایجان ، که سرپوش خود را نسبت به اعتراضات محکم تر نگه می دارد ، بارها نارضایتی نشان داده نشده است. وزارت دفاع برای نزدیکان خود یک خط تلفن اطلاعاتی ایجاد کرد ، اما افرادی که توسط Eurasianet مصاحبه کردند گفتند که این اطلاعات کمی در اختیار شما قرار می دهد. “ما تماس گرفته ایم [the hotline] خیلی زیاد ، “گفت فایگ حسینبایلی ، که پسر عمویش اکبر حسینلین از 27 سپتامبر ، روزی که جنگ آغاز شده ، خبری از او نیست. وی به Eurasianet گفت: “آنها گفتند كه هیچ اطلاعاتی در مورد سربازان گمشده ندارند.”

تعداد مفقودان ناشناخته است تاکنون ، ارمنستان رسماً 2660 سرباز کشته شده در عمل را شمارش کرده است برخی تخمین ها از ارقام ضد دولت نشان می دهد که کل می تواند 5000 باشد.

اطلاعات آذربایجان تیره و تار است: دولت تعداد سربازان کشته شده را به هیچ وجه اعلام نکرده است و مقامات دولتی مستقیماً به موضوع مفقودین پرداخته اند. وب سایت کمیسیون دولت در مورد اسیران جنگی ، گروگان ها و مفقودین در عمل از 13 اکتبر به روز نشده است.

شواهد حکایتی حاصل از نظرسنجی در مورد پست های شبکه های اجتماعی و مصاحبه با اعضای خانواده نشان می دهد که بیشترین تعداد سربازان گمشده ارمنی در منطقه جبرائیل و نزدیک شهر حدروت در حال جنگ بودند. در طرف آذربایجان ، بیشترین سهم مفقودان به نظر می رسد از اطراف مورووداگ ، شمال کلباجار باشد.

ارتباطات دو طرف در مورد سربازان گمشده در عمل توسط نیروهای صلحبان روسیه ، که از توافق آتش بس امضا شده در 10 نوامبر محافظت می کنند ، و کمیته صلیب سرخ بین المللی (ICRC) با واسطه انجام شده است.

یک سرباز آذربایجانی بود کشته شده توسط مین زمینی در 23 نوامبر هنگامی که گروهی شامل نیروهای حافظ صلح روسی ، مقامات وزارت امور اضطراری عملاً قره باغ و ICRC در جستجوی اجساد در منطقه ترتر آذربایجان بودند.

خبرگزاری روسی TASS گزارش داد: “گروه های مشترکی که به ابتکار فرماندهی صلحبانان روسی برای جستجوی و انتقال اجساد کشته شدگان درگیری مسلحانه تأسیس شده اند ، بیش از یک هفته است که منسجم و م effectivelyثر عمل می کنند.”

بیش از 400 پیکر سرباز از آذربایجان به طرف ارمنی ، مقامات قره باغ کوهستانی ، منتقل شده است گفت در تاریخ 27 نوامبر. آرتاک بگلاریان ، مدافع حقوق بشر این سرزمین ، گفت که بین 50 تا 60 اسیر ارمنی در آذربایجان وجود دارد که حدود 30 نفر از آنها شناسایی شده اند.

گرچه آذربایجان آمار کلی قابل مقایسه ای اعلام نکرده است اعلام می کند انتقال منظم اجساد سربازان کشته شده در عمل.

گروه های جامعه مدنی نیز تلاش کرده اند که کمک کنند. مجمع شهروندان هلسینکی وانادزور ، یک گروه حقوق بشر ارمنی ، در حال تهیه لیست سربازان گمشده است. رئیس آن ، آرتور ساكونتس ، به Eurasianet گفت كه “صدها” همچنان مفقود شده اند ، هرچند او از ارائه رقم دقیق خودداری كرد. وی گفت: “این لیست در حال رشد است.”

ساكونتس توافق نامه آتش بس با میانجیگری روسیه را مقصر عامل ایجاد آشفتگی در مدیریت بازگشت سربازان گمشده دانست. وی گفت: “این توافق باید بر موضوعات بشردوستانه تأكید می ورزید اما در عوض آنها به حاشیه رانده می شدند.” “بازگشت اسرای جنگی باید با یک مهلت تعیین شده مورد توجه قرار می گرفت.”

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>